Son Bardak Çay

Ben geldim sevgili dostum, Çayyaş,
Uzun süredir buralara uğramayan Çayyaş.

Biraz yoğumdum, yorgundum, yoğruldum.
İnişli çıkışlı, bolca inişli ama az çıkışlı basamaklarda yoruldum.
Rüzgara kapılmış poşet misali uçtum, uçtum, kendimi bir derede buldum.

Vakti geldi doğan güneşe eşlik etmenin,
Elif yoluna düşüp kalemini kılıç eylemenin.
Demek isterdim ki, neyse, burada olmaz,
Akrostişi böyle bir yerde bozmak olmaz.

6 Comments

  1. Dost Biri 25 Haziran 2014 Reply
    • Mustafa 27 Haziran 2014 Reply
  2. Mehmet 26 Haziran 2014 Reply
  3. Dost Biri 27 Haziran 2014 Reply
    • Mustafa 27 Haziran 2014 Reply

Leave a Reply

Karanlıkların Üzerinde Kutlu Bir Doğum
Buruşmuş Kağıt Topları
No Preview
Seve Seve
No Preview
Uyanış #Derinlerin Gölgesi – 6