Son Bardak Çay

Ben geldim sevgili dostum, Çayyaş,
Uzun süredir buralara uğramayan Çayyaş.

Biraz yoğumdum, yorgundum, yoğruldum.
İnişli çıkışlı, bolca inişli ama az çıkışlı basamaklarda yoruldum.
Rüzgara kapılmış poşet misali uçtum, uçtum, kendimi bir derede buldum.

Vakti geldi doğan güneşe eşlik etmenin,
Elif yoluna düşüp kalemini kılıç eylemenin.
Demek isterdim ki, neyse, burada olmaz,
Akrostişi böyle bir yerde bozmak olmaz.

Yeni bir yazı yazdığımda size haber vermemi isterseniz aşağıya E-Posta adresinizi yazın.




Anında size bir onay maili göndereceğim. Onayladıktan sonra ne zaman yazı yazsam ilk siz haberdar olacaksınız.

6 Yorumlu

  1. Dost Biri 25 Haziran 2014 Cevapla
    • Mustafa 27 Haziran 2014 Cevapla
  2. Mehmet 26 Haziran 2014 Cevapla
  3. Dost Biri 27 Haziran 2014 Cevapla
    • Mustafa 27 Haziran 2014 Cevapla

Yazı hakkındaki düşünceleriniz neler?

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir


gün-doğumu-sunrise
Karanlıkların Üzerinde Kutlu Bir Doğum
burusmus-kagitlar
Buruşmuş Kağıt Topları
No Preview
Seve Seve
No Preview
Uyanış #Derinlerin Gölgesi – 6