Kaç Zamandır Yolunu Gözlerdim

29 Aralık 2014 8 0

Kaç zamandır yolunu gözlerdim o her bir zerresi ufacık ama aslında koskocaman olan, pak olan, ak olan, bir yere deydi miydi hemen aklığını yitiren karı. Evet. O kar tanesi bir yere deydi miydi, aklığını yitirir, görünmez olur. Nedendir bilir misin. Dört bir yanımızdaki kirden, pislikten, kötülüktendir. Onlarca, yüzlerce, binlerce tonluk demir yığınlarının üzerine bir altın tanesi atsan, onun da görünmez olacağı gibi. Çokluk, azınlığı bastırır burada…

Kaç zamandır yolunu gözlerdim. Şöyle dolu dolu kar yağsın da yer gök bembeyaz olsun isterdim. Yağsın ki etraftaki kötülüğün, pisliğin, canavar leşlerinin, önü alınamayan sahtekarlıkların, ebu cehillerin, nemrutların, kirli paranın iktidarlarının, itlerinin, itlerinin pisliklerinin, kardeşim deyip arkadan iş çevirenlerin üzerini örtsün. Gözümüz dinlensin, gönlümüz bayram eylesin.

Hayat tüm albenisini yitirmişken gel.
Etrafımızdaki samimiyetsiz kişiler artmışken gel.
Sahi ne çok oldular değil mi.
Eğer bir kişi bize çay demlemişse o samimidir derdik.
Çay ısmarlayan adamdan zarar gelmez bilirdik…
Gel, gel de biz de kendimize gelelim.

Kaç zamandır yolunu gözlerdim. Kendimi hayatın vermiş olduğu yoğun kasvetten alıp darın eve attım az önce. -Huzurlu eve-. Ardından metropolün göbeğinde elektrikler kesildi 2 saat kadar. İyi de oldu. Kafamı dinledim. Yalnız başıma. Sessizliği dışarıdan gelen ev arkadaşım bozdu: Kar yağıyor.

sokak-lambasi-yagmur
Koştum hemen pencereye. Karanlıkta bir şey göremeyince sokak lambasının önüne baktım. Işıkta karı görebilmek ümidiyle.
Elektrikler gelmiş. Işık yanıyor ve etrafında da ufacık su damlacıkları yere doğru düşüyor.
O an o damlacıklarda büyük bir keder gördüm. Her biri ayrı ayrı yer çekimine karşı koymaya çalışıyor, yukarıya tırmanmaya çalışıyor gibiydiler. Işığın önünde hafif yukarıya doğru yöneliyorlar ama kötülüğün kuvvetine yenik düşüp havada çember çizip yere doğru düşüyorlardı. Düşün, yağmur bile yağmak istemiyor bastığın yere.

Onlar bile görüyorlardı yaşadığımız yerlerdeki pisliği, bir biz görmüyorduk. Bir biz kabullenemiyorduk.
Hepimiz kendimizi sütten çıkmış ak kaşıktan ak biliyorduk.

Evet.
Kaç zamandır yolunu gözlerdim.
Ve geldin de…
Ama ben uyurken geldin.
Yine göremedim o paklığı, temizliği, güzelliği.
Gözlerimi şenlendiremedin bu sefer.

Ama olsun geldin ya… Ne kadar ben geldiğinin farkına varamasam da, geldin. Eyvallah.
islanmak-istiyorum-yagmur-kar-istiyorum

Tags: kar gelsin, kötü insanlar, samimiyetsiz insanlar, sokak lambası, yağmur bile yağmak istemiyor Categories: Hasretlerim
share TWEET PIN IT SHARE share share
Mustafa Türk

Selam olsun diyerek başlıyorum yazmaya. Yazılarımdan birkaçını okumuşsanız kafanızda bir Mustafa resmi canlanmaya başlamıştır. Silüet demek daha doğru olabilir aslında. Kütahya’nın dehşetli soğuklarının olduğu bir kış vaktinde gece yarısı doğmuşum. Geceye olan sevdamın kaynağı bu noktaya dayanıyor olabilir. Ve bu yazının devamı okunmak istenmiş olabilir. Devamı...

Yorumlar
  1. -

    Kaç yıldır kar görüyorum bu kadar romantik bir dille anlatıldığını görmedim ayrıca karı izlemek, karı beklemek güzel (ne anlarsanız artık :D)

    1. -

      varol Laci (:

  2. -

    Yine gelir yine gelir üzülme 🙂

    1. -

      İnşallah 🙂

  3. -

    önce lapa lapa düşer ısıtır içini sonra terk eder memleketi kendi gider izi kalır özlem duyan rüzgar yakar her bir zerreni tıpkı gitmesinin hıncını senden alırcasına… Kar memleketi Sivas’tan Selam Olsun güzel kardeşim 🙂

    1. -

      Ne güzel dedin. Sivasa selamlar sevgiler bizden (:
      Memleketimde 1 metreye ulaşmış kar kalınlığı. Kütahya da az değildir hani, ne kadar ben göremesem de (:

  4. -

    Güzel yazı teşekkür ederiz.

  5. -

    Ellerinize sağlık

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir