Bir Tutam Robot – Robotlu Günlerim

17 Mart 2016 14 0

arama-kurtarma-1
Çayyaşın blogunda alışılmadık bir şeylerden bahsedeceğim bu yazıda. Robotlar üzerine bir yazı olacak. Üzerinde çalıştığımız robot, robotlarla ilgili yaptığımız çalışmalar, olimpiyatlar gibi konulardan bahsedeceğim. Çünkü yazmayalı uzun zaman oldu, ve hayatımda olup bitenleri paylaşma fırsatı bulamadım. Zaman problemi yaşadım, blogumu biraz ihmal ettim.

Daha önce burada çok sözünü etmedim ama robotik sektörüne ilgi duyuyorum. Aslında buna ilgi duyuyorum demem biraz eksik kalabilir, çünkü bir hobi gibi yaklaşmıyorum. Mesleki planlamamı bu alana yönelik yapıyorum diyebilirim.

Öğrenci olduğum için robotik çalışma alanlarında bulunma imkanım olmuyor haliyle. Fakat ben robot denen bu mekanizmaları hayatımda önemli bir yere koymayı düşünüyorsam işin içine girmek için mezun olmayı beklememeliyim diye düşünüdüm. Bu yüzden şimdilik hobi gibi görünse de daha farklı benim için. Evet bir şeyler ortaya koyarken çok eğleniyorum ama bunu yapma amacım zevk almak değil. Bu yüzden pek hobi diyemiyorum kendi adıma.

Neyse, boş durmak istemediğim için, öğrencilik hayatımda bir şeyler ortaya koymak istediğim için okulumuz bünyesinde öğrenci arkadaşlarımızdan oluşan MUFE Robotics robot takımına katılma talebinde bulundum. Çeşitli mülakatların ardından takım üyesi oldum yaklaşık 5 ay önce.

Tecrübeli arkadaşlardan destek alarak bir çok şey öğrendim. Yeri geldi devre kurdum, yeri geldi voltaj ölçüp lehim yaptım, yeri geldi forex, sunta gibi yapı malzemelerini kesip biçip tasarımlar yaptım. Ben bilgisayar mühendisliği okuyorum ve mezun olurken elim sadece klavye tutar bir şekilde mezun olmayacağım için çok mutluyum. Çünkü bunlar derslerde öğretilen şeyler değil, öğrenci arkadaşlarımızla birlikte gönüllü bir şekilde oluşturulmuş bir atölye ortamında gönüllü olarak yürütülen çalışmalar. Yaptıklarımızı hocalarımız değerlendirmiyor, yani not karşılığında yapılan şeyler olmadığı için de çok tatlı geliyor.

İçinde bulunduğum takımdan ve hislerimden bahsettiğime göre biraz da yaptıklarımızdan bahsedeyim.

Takım içerisinde 3-4 kişiden oluşan gruplar oluşturduk ve her grup kendi robotları üzerinde çalıştı.

Benim grubumun çalışma alanı arama-kurtarmaydı.

Derslerimizden arta kalan vakitlerde bir araya gelip robotumuz üzerinde çalıştık.

Çalışmak için her toplanmamızda hem projemizi ilerlettik hem de bir öğrenme sürecindeydik. Öğrendiğim her şeyi araştırmalarım haricinde o an atölyede bulunan arkadaşlarıma borçluyum. Tıkandığımız yerde grup dışındaki diğer arkadaşlarımızdan da illaki şunu da deneyin gibi çözüm önerileri geliyordu. Dolayısıyla her an yeni şeyler öğrendim.

Kendi projelerimizi yürütürken aynı zamanda üniversitemiz tarihinde bir ilk olan Uluslararası Marmara Robot Olimpiyatları’nı düzenleme hedefimize de yoğunlaşıyorduk. Bunun için finans, teknik, reklam, organizasyon gibi çeşitli komsiyonlar kurduk. Ben organizasyon ekibi içerisindeydim.

27-28 Şubat tarihlerinde okulumuzda hedeflediğimizden daha fazla olan katılımla birlikte olimpiyatımızı gerçekleştirdik. Bu 2 gün süren olimpiyatta da mini sumo kategorisinde hakemlik yaptım. Olimpiyatımızın kısacık bir özeti olan videoyu aşağıdan izleyebilirsiniz.

5-6 Mart tarihlerinde de ODTÜ’de düzenlenen robot yarışmasına arama-kurtarma robotlarımızla katıldık.

Uzunca bir süreci burada birkaç satırla anlatmak pek kolay olmuyor malesef. Yazmak için zihin açıklığı, okumak için sabır gerekiyor çünkü. Bu yüzden sizi de sıkmamak adına fazla uzatmayacağım. Aşağıda yer alan fotoğraflar da yukarıda anlattığım süreci gözünüzde canlandırabilmeniz için size yardımcı olacaktır. Bir sonraki yazıda görüşmek üzere.

Tags: arama kurtarma, bilgisayar mühendisliği, bir tutam robot, marmara robot olimpiyatları, marmara robot yarışması, marmara üniversitesi, müfe robotics, robotla ilgili şeeyler, robotlu günler Categories: Bir Tutam Robot
share TWEET PIN IT SHARE share share
Mustafa Türk

Selam olsun diyerek başlıyorum yazmaya. Yazılarımdan birkaçını okumuşsanız kafanızda bir Mustafa resmi canlanmaya başlamıştır. Silüet demek daha doğru olabilir aslında. Kütahya’nın dehşetli soğuklarının olduğu bir kış vaktinde gece yarısı doğmuşum. Geceye olan sevdamın kaynağı bu noktaya dayanıyor olabilir. Ve bu yazının devamı okunmak istenmiş olabilir. Devamı...

Comments
  1. -

    Dışarıdan bakıldığı zaman çok basit bir olaymış gibi gelebilir belki insanlara ama şu kısacık video’da bile bu işin ne kadar zahmetli ve emekle yapıldığını göstermeye yetiyor. Ben bu işten neredeyse hiç anlamayan biri olarak bu yorumu yapıyorsam bu işten anlayanlar olayın arka yüzünü de görebiliyordur diye düşünüyorum. Açıkçası gurur duydum kardeşim seninle, gerçekten tebrik ediyorum seni ve başarılarının devamını diliyorum 🙂

    1. -

      duslerbulutu olarak başarılarınızn devamını dileriz

  2. -

    Kardeşim bu iş semaver yakabilen robot yapmaya kadar gider 🙂

    1. -

      Neden olmasın 🙂

  3. -

    “Düştüysek kalkarız, daha ölmedik ya” diyen robot çok iyi görünüyor 🙂

  4. -

    Robot teknolojisi hızla gelişiyor bu yarışta geri kalmamak için bu teknolojilerle ilgilenen kişilere ciddi yardım yapılması gerekiyor. Umarım desteğinizi alırsınız ve işi daha da ilerilere götürürsünüz.

  5. -

    Hocam çok güzel makale yazmışsınız , takipçinizim teşekkürler

  6. -

    üniversite yıllarım aklıma geldi yine 🙂

  7. -

    çok güzel paylaşım olmuş

  8. -

    başkan sen uçmuşşun yaaa 🙂 paylaşım için teşekkürler

  9. -

    Ayrıtntılı güzel makale olmuş sağolun

  10. -

    Tebrik ediyorum zehirsiniz zehir maşallah 🙂 Bi demli çayını alırım hocam! Başarılar…

  11. -

    bende biryerlerden başlamak istiyorum uzun zamandır hevesim var fakat nasıl başlayacağımı bir türlü çözemedim 🙂

  12. -

    Teknoloji vazgeçilmezi 🙂

Leave a reply

Sen ne söylemek istersin?