Bir Tutam Robot – Robotlu Günlerim

Mustafa Türk

arama-kurtarma-1
Çayyaşın blogunda alışılmadık bir şeylerden bahsedeceğim bu yazıda. Robotlar üzerine bir yazı olacak. Üzerinde çalıştığımız robot, robotlarla ilgili yaptığımız çalışmalar, olimpiyatlar gibi konulardan bahsedeceğim. Çünkü yazmayalı uzun zaman oldu, ve hayatımda olup bitenleri paylaşma fırsatı bulamadım. Zaman problemi yaşadım, blogumu biraz ihmal ettim.

Daha önce burada çok sözünü etmedim ama robotik sektörüne ilgi duyuyorum. Aslında buna ilgi duyuyorum demem biraz eksik kalabilir, çünkü bir hobi gibi yaklaşmıyorum. Mesleki planlamamı bu alana yönelik yapıyorum diyebilirim.

Öğrenci olduğum için robotik çalışma alanlarında bulunma imkanım olmuyor haliyle. Fakat ben robot denen bu mekanizmaları hayatımda önemli bir yere koymayı düşünüyorsam işin içine girmek için mezun olmayı beklememeliyim diye düşünüdüm. Bu yüzden şimdilik hobi gibi görünse de daha farklı benim için. Evet bir şeyler ortaya koyarken çok eğleniyorum ama bunu yapma amacım zevk almak değil. Bu yüzden pek hobi diyemiyorum kendi adıma.

Neyse, boş durmak istemediğim için, öğrencilik hayatımda bir şeyler ortaya koymak istediğim için okulumuz bünyesinde öğrenci arkadaşlarımızdan oluşan MUFE Robotics robot takımına katılma talebinde bulundum. Çeşitli mülakatların ardından takım üyesi oldum yaklaşık 5 ay önce.

Tecrübeli arkadaşlardan destek alarak bir çok şey öğrendim. Yeri geldi devre kurdum, yeri geldi voltaj ölçüp lehim yaptım, yeri geldi forex, sunta gibi yapı malzemelerini kesip biçip tasarımlar yaptım. Ben bilgisayar mühendisliği okuyorum ve mezun olurken elim sadece klavye tutar bir şekilde mezun olmayacağım için çok mutluyum. Çünkü bunlar derslerde öğretilen şeyler değil, öğrenci arkadaşlarımızla birlikte gönüllü bir şekilde oluşturulmuş bir atölye ortamında gönüllü olarak yürütülen çalışmalar. Yaptıklarımızı hocalarımız değerlendirmiyor, yani not karşılığında yapılan şeyler olmadığı için de çok tatlı geliyor.

İçinde bulunduğum takımdan ve hislerimden bahsettiğime göre biraz da yaptıklarımızdan bahsedeyim.

Takım içerisinde 3-4 kişiden oluşan gruplar oluşturduk ve her grup kendi robotları üzerinde çalıştı.

Benim grubumun çalışma alanı arama-kurtarmaydı.

Derslerimizden arta kalan vakitlerde bir araya gelip robotumuz üzerinde çalıştık.

Çalışmak için her toplanmamızda hem projemizi ilerlettik hem de bir öğrenme sürecindeydik. Öğrendiğim her şeyi araştırmalarım haricinde o an atölyede bulunan arkadaşlarıma borçluyum. Tıkandığımız yerde grup dışındaki diğer arkadaşlarımızdan da illaki şunu da deneyin gibi çözüm önerileri geliyordu. Dolayısıyla her an yeni şeyler öğrendim.

Kendi projelerimizi yürütürken aynı zamanda üniversitemiz tarihinde bir ilk olan Uluslararası Marmara Robot Olimpiyatları’nı düzenleme hedefimize de yoğunlaşıyorduk. Bunun için finans, teknik, reklam, organizasyon gibi çeşitli komsiyonlar kurduk. Ben organizasyon ekibi içerisindeydim.

27-28 Şubat tarihlerinde okulumuzda hedeflediğimizden daha fazla olan katılımla birlikte olimpiyatımızı gerçekleştirdik. Bu 2 gün süren olimpiyatta da mini sumo kategorisinde hakemlik yaptım. Olimpiyatımızın kısacık bir özeti olan videoyu aşağıdan izleyebilirsiniz.

5-6 Mart tarihlerinde de ODTÜ’de düzenlenen robot yarışmasına arama-kurtarma robotlarımızla katıldık.

Uzunca bir süreci burada birkaç satırla anlatmak pek kolay olmuyor malesef. Yazmak için zihin açıklığı, okumak için sabır gerekiyor çünkü. Bu yüzden sizi de sıkmamak adına fazla uzatmayacağım. Aşağıda yer alan fotoğraflar da yukarıda anlattığım süreci gözünüzde canlandırabilmeniz için size yardımcı olacaktır. Bir sonraki yazıda görüşmek üzere.

2013 yılından beri 'bi çayyaş daha...' sloganıyla blog yazıyorum. Yazdığım yazıların türü edebiyatta deneme kategorisine giriyor. Bilgisayar Mühendisiyim ve IOS Geliştirici olarak çalışıyorum. Yürümeyi ve farklı mizaçtaki bitkileri bir araya getirip çay denemeleri yapmayı seviyorum...Devamı

Yorumlar

  1. Enes İLHAN 18 Mart 2016

    Dışarıdan bakıldığı zaman çok basit bir olaymış gibi gelebilir belki insanlara ama şu kısacık video’da bile bu işin ne kadar zahmetli ve emekle yapıldığını göstermeye yetiyor. Ben bu işten neredeyse hiç anlamayan biri olarak bu yorumu yapıyorsam bu işten anlayanlar olayın arka yüzünü de görebiliyordur diye düşünüyorum. Açıkçası gurur duydum kardeşim seninle, gerçekten tebrik ediyorum seni ve başarılarının devamını diliyorum :)

    Cevapla
    1. ysrksk 17 Haziran 2016

      duslerbulutu olarak başarılarınızn devamını dileriz

      Cevapla
  2. Gökhan Karaoglu 21 Mart 2016

    Kardeşim bu iş semaver yakabilen robot yapmaya kadar gider :)

    Cevapla
    1. Mustafa Türk 22 Mart 2016

      Neden olmasın :)

      Cevapla
  3. selim 20 Nisan 2016

    “Düştüysek kalkarız, daha ölmedik ya” diyen robot çok iyi görünüyor :)

    Cevapla
  4. SözlükMan - Sözlükteki Adam 28 Nisan 2016

    Robot teknolojisi hızla gelişiyor bu yarışta geri kalmamak için bu teknolojilerle ilgilenen kişilere ciddi yardım yapılması gerekiyor. Umarım desteğinizi alırsınız ve işi daha da ilerilere götürürsünüz.

    Cevapla
  5. Mert Cnkt 6 Mayıs 2016

    Hocam çok güzel makale yazmışsınız , takipçinizim teşekkürler

    Cevapla
  6. teknikbilimler 18 Mayıs 2016

    üniversite yıllarım aklıma geldi yine :)

    Cevapla
  7. erol kapak 31 Mayıs 2016

    çok güzel paylaşım olmuş

    Cevapla
  8. Demir 12 Haziran 2016

    başkan sen uçmuşşun yaaa :) paylaşım için teşekkürler

    Cevapla
  9. Ali 20 Temmuz 2016

    Ayrıtntılı güzel makale olmuş sağolun

    Cevapla
  10. Faruk Yaman 25 Temmuz 2016

    Tebrik ediyorum zehirsiniz zehir maşallah :) Bi demli çayını alırım hocam! Başarılar…

    Cevapla
  11. umut 2 Ağustos 2016

    bende biryerlerden başlamak istiyorum uzun zamandır hevesim var fakat nasıl başlayacağımı bir türlü çözemedim :)

    Cevapla
  12. Levent 29 Ağustos 2016

    Teknoloji vazgeçilmezi :)

    Cevapla