A Pensive Man

Mustafa Türk

I want to share one of the my memories. I don’t remember which year. Perhaps, during a year of the primary school. I was waiting for a school bus at 7 o’clock in front of the home. The street was very quiet and the weather was foggy.

a-pensive-manA man was talking on the phone excitedly and very loudly while he was walking. At the same time, he was looking at the ground. So he didn’t see a tree. He bumped into the tree and hit his head. I started laugh and he saw my laugh. I was scared and I ran home.

Perhaps, he laughed too after I escaped. When I see a man talking on the phone, I remember that man and I laugh every time.

I wrote this text 6 months ago. At this times I don’t want to write anything. So I am publishing the old text (: Sorry I couldn’t write for a long time. See you at the next text.

2013 yılından beri 'bi çayyaş daha...' sloganıyla blog yazıyorum. Yazdığım yazıların türü edebiyatta deneme kategorisine giriyor. Bilgisayar Mühendisiyim ve IOS Geliştirici olarak çalışıyorum. Yürümeyi ve farklı mizaçtaki bitkileri bir araya getirip çay denemeleri yapmayı seviyorum...Devamı

Yorumlar

  1. Dost Biri 18 Nisan 2014

    Böyle şeyler yüzünden telefona bakarak yürüyemiyorum ben :) Zaten sokağın 3’te biri telefona bakıyorken birine çarmadan yürüyebilmek neredeyse imkansız oluyor :)

    Cevapla
    1. Mustafa 18 Nisan 2014

      Ben de pek beceremem aslında (:

      Cevapla
  2. themanindark 19 Nisan 2014

    eğlenceli bi yazı olmuş. aslında çok gülmemek lazım, başımıza gelebilir.

    Cevapla
    1. Mustafa 23 Nisan 2014

      Başımıza gelirse kaderdendir, güldüğümüzden değil, gülmek gerek gülmek (:
      Teşekkürler yorumun için

      Cevapla