Kendisinin sefil haline rağmen hepsinin de yüzü gülüyordu. Sadece ayak seslerinden dolayı suratlarında ufak bir merak vardı. Onunla göz göze geldi.

5 Mayıs

Böyle Buyurdu Tanrı!

2 dakikada oku Hikaye kategorisinde

Yürüdü... Kurumuş yaprakların gölgesi altında yürüdü. Tenine güneş değmeyeli hayli zaman olmuştu. Bir hafta... Bir ay... Bir yıl... Bilmiyordu. Çünkü ışıktan mahrum kalmış bir ortamda oturmaya bile takati kalmayacak kadar mahsur kalmak, zaman mefhumunu yitirmek için yeterli bir sebepti. Teni solmuş, grileşmişti. Tepesindeki kurumuş yapraklar örtüsü değil güneşin ta kendisi olmalıydı. Ormanda özgürce yürüyebiliyorken vücudu nasıl olur da güneşe kavuşamazdı. Yürüdü... Ağaçların arasında bir o yana bir bu yana yürüse tabiki de daha esrarengiz olacaktı ama yine ağaçların arasında kaybolan bir patikada yürüyordu. Üzerinden ...

Devamını Oku